smiling friends

Het onderstaande verhaal over de werkelijke werking van mondkapjes is afkomstig uit een artikel van Roger W. Koops, The Year of Disguises, 16 oktober 2020. Het is een gedetailleerde uitleg die de absurditeit en misdadigheid aantoont van de mondkapjesdwang door een expert uit de praktijk. Koops, die jarenlang hoofd kwaliteitscontrole was in de farmaceutische industrie, en betrokken bij de ontwikkeling van vaccins, laat zien dat in verreweg de meeste omstandigheden het dragen van mondkapjes gevaarlijk is – een bron van coronabesmetting in plaats van een bescherming, niet alleen voor de drager maar ook voor de mensen eromheen!

Dit citaat wil ik even naar voren halen voor alle mensen die denken dat het “sociaal” is om een mondkapje te dragen: “Ik vind het verbijsterend dat het idee bestaat dat je door het dragen van een gezichtsbedekking eigenlijk een dienst aan anderen bewijst en dat daarom iedereen dat zou moeten doen. Eigenlijk is het tegendeel waar. Je wordt juist een extra potentiële bron van besmetting. Je wordt een besmettingsrisico: je vergroot niet alleen je eigen risico, maar ook het risico voor anderen.”

Hier volgt het volledige stuk over mondkapjes, geschreven door Roger W. Koops:

Het idee van “maskers” op mensen kwam niet plotseling op in maart 2020. Het gebruik van gelaatsbescherming bij infectieziekten is goed bestudeerd, vooral bij griep. Vergeet niet dat deze twee virussen (Covid/influenza) via dezelfde mechanismen werken, dus wat wel of niet werkt voor de ene, is hetzelfde voor de andere.

Het was algemeen geaccepteerd dat een “masker”- en die term verwijst meestal naar een CHIRURGISCH masker of N95-masker – geen voordeel heeft voor de algemene bevolking en alleen nuttig is in gecontroleerde klinische omgevingen. Het kan zelfs worden beschouwd als iets dat juist een groter transmissierisico met zich meebrengt voor de algemene bevolking. Dit was het advies in februari 2020 en het is nog altijd zo. Ik zal uitleggen waarom.

De term “masker” op zichzelf betekent niets. Het is alsof je ‘auto’ zegt. Je moet het specifieker maken, omdat er veel verschillende soorten en variëteiten zijn, net als auto’s. Dus voor dit essay zal ik twee termen als volgt gebruiken:

  • Gezichtsbedekkingen: hiermee bedoel ik (zelfgemaakte) stoffen, niet op-maakt-gemaakt, modieuze maskers, en elk ander algemeen ‘masker’, dat wil zeggen, iets dat bedoeld is om mond en neus te bedekken en dat over het algemeen wordt gebruikt door het publiek (omdat ze niet duur zijn).
  • Masker: met dit woord verwijs ik specifiek naar het CHIRURGISCH masker en het N95-masker (dat wordt aanbevolen voor gebruik in klinische omgevingen door gezondheidswerkers). Indien nodig zal ik onderscheid maken tussen deze twee.

Een van de grote fouten die wordt gemaakt door theoretische wetenschappers die met modellen werken is het idee van een gezichtsbedekking of masker als een ‘barrière’. Ik zie veel verwijzingen naar zogenaamde “experts” die deze bewering doen. Dit is geheel misplaatst. Geen enkele gezichtsbedekking of masker is een barrière. Of ze weten niet waar ze het over hebben, of ze misleiden mensen.

Maskers en “gezichtsbedekkingen” ZIJN:

  • FILTERS, geen barrières. Ze FILTEREN alleen de dingen waarvoor ze zijn ontworpen om te filteren, tot een niveau van efficiëntie gebaseerd op ontwerp, meestal niet eens met 100% efficiëntie. Het N95-masker is bijvoorbeeld ontworpen en beoordeeld om deeltjes groter dan 300 nm te filteren met een efficiëntie van 95% (let op: er zijn maskers met een grotere efficiëntie dan 95%, zoals de N99 en NHEPA, maar deze zijn erg duur). 
  • Bidirectioneel: ze werken twee richtingen uit. Dat betekent dat de lucht bedoeld is om door dezelfde plaats in en uit te gaan – inademen, uitademen. Het filtervermogen heeft invloed op zowel binnengaande als uitgaande stromingen, maar de MEESTE zijn bedoeld om te worden gebruikt bij het binnendringen, d.w.z. om de drager te beschermen (chirurgische maskers zijn de uitzondering).
  • Ontworpen voor normale ademhalingspatronen, niet voor uitoefening van kracht (hoewel het chirurgisch masker een drukclassificatie heeft). Dit is een belangrijk punt!
  • NIET ontworpen om besmettelijke deeltjes te filteren, maar inerte deeltjes (behalve het chirurgisch masker dat bedoeld is om een ​​steriel/hygiënisch operatiegebied te behouden.
  • Ontworpen voor minimale gebruikstijd. Ze zijn NIET bedoeld om urenlang op je gezicht te plakken.

Ik begrijp de psychologische bescherming die mensen voelen als iets hun mond en neus bedekt. Het spijt me, maar dat is een vals gevoel van veiligheid. Perceptie is GEEN realiteit. De geest zegt dat er iets stevigs voor je mond en neus zit, maar dat is niet echt het geval, het is poreus; dingen gaan er doorheen (of er omheen) …

Ik zou lang kunnen uitweiden over de ineffectiviteit van gezichtsbedekkingen en maskers om virale overdracht tegen te gaan. Over het materiaal, de poriegrootte, de gebrekkige pasvorm, enzovoort. Waar het op neerkomt is dat er maar ÉÉN type masker is – nl. het CHIRURGISCHE masker  –  dat het vermogen heeft getoond om de virusoverdracht te verminderen, niet te elimineren, omdat het feitelijk wordt getest op een poriegrootte van 100 nanometer EN ook wordt getest op zowel in- als uitgaande stromen. Maar het chirurgische masker is niet bedoeld voor gebruik buiten een gecontroleerd, steriel operatiegebied van een ziekenhuis waar het gebruik en de functie ervan kunnen worden gecontroleerd. Het masker heeft beperkingen.

Wat gebeurt er als een persoon een masker of gezichtsbedekking draagt? Er zijn twee verschillende manieren om de werking te beschrijven, afhankelijk van of je kijkt naar het binnendringen (de drager beschermen) of het uitstromen (de omgeving beschermen). Maar beide komen min of meer op hetzelfde neer.

Ten eerste, wat gebeurt er bij uitademing? We zullen naar druppeltjes kijken omdat de meeste gezichtsbedekkingen aerosolen niet stoppen en de propaganda van 2020 is gericht op druppeltjes. (Virussen kunnen zowel worden overgedragen door aerosolen, die kleiner zijn dan 100 nanometer, of meeliften met grotere luchtdruppeltjes. Gezichtsbedekkingen houden sowieso geen aerosolen tegen. Redactie.)

Ervan uitgaande dat een persoon virus uitscheidt en dat druppeltjes geproduceerd worden die het liftende virus bevatten, en ervan uitgaande dat de gezichtsbedekking feitelijk ALLE druppeltjes stopt (in het beste geval), zal de volgende moleculaire route waarschijnlijk optreden:

  • De druppel verliest zijn vocht. De timing kan anders zijn dan wanneer de druppel de omgeving in gaat, maar er gaat vocht verloren. De uitgedreven druppeltjes kunnen zich echter sneller ophopen dan verdampen. Als dat gebeurt, begint de gezichtsbedekking verzadigd te raken met vocht, slijm, celresten, bacteriën, enz. Evenals virusmoleculen.
  • Het virusmolecuul VERDAMPT NIET en wat er ook gebeurt wat de druppel betreft, het virus bevindt zich nu op de gezichtsbedekking, althans aanvankelijk. Dit betekent dat de gezichtsbedekking nu vervuild is en een mogelijke bron van transmissie is, zowel via contact als via de lucht.
  • Het virus is niet op een of andere manier op magische wijze aan het masker “geplakt”, maar kan worden verdreven, ongeacht of er nog vocht is of niet. Dit kan gebeuren de volgende keer dat iemand ademt, spreekt, hoest, niest, sist, gromt, enz. Het virus gaat dus via de gezichtsbedekking weer de omgeving in.

De gezichtsbedekking fungeert dus als tussenpersoon bij de overdracht. Het kan de timing veranderen waarop het virus in de omgeving terechtkomt, maar het fungeert nu als contactbron en als bron in de lucht; virus kan nog steeds in de omgeving terechtkomen. Omdat we weten dat de stabiliteit van virusdeeltjes goed is op de meeste bedekkings- en maskermaterialen, wordt het virus niet afgebroken totdat de bedekking is verwijderd en gewassen of weggegooid (op de juiste manier).

Een belangrijk punt: naarmate meer virusmoleculen zich ophopen, worden er meer uitgestoten! De gezichtsbedekking is geen zwart gat dat het virus in de vergetelheid zuigt.

Ten tweede, hoe zit het met de inademing?

Wat werkt voor uitgaande lucht, werkt ook voor binnenkomende lucht. Dus als een persoon een gezichtsbedekking draagt ​​en hij of zij in aanraking komt met virussen, aerosolen of druppels, zullen het virus en de aerosolen waarschijnlijk binnenkomen. Als de druppel wordt gestopt, is het oppervlak nu vervuild. Dit betekent dat als het oppervlak van de bedekking de mond of neus raakt, u besmet kunt raken, d.w.z. geïnfecteerd.

Dit is een normaal verschijnsel bij de meeste gezichtsbedekkingen, inclusief de modieuze bedekkingen die mensen dragen (ik zie de bedekking vaak heen en weer bewegen tegen hun mond en neus, zelfs als ze ademen, als een diafragma), evenals bij de goedkopere stoffen maskers en zelfgemaakte stoffen maskers. Als u inademt, kunt u besmet raken. Als u de gezichtsbedekking aanraakt, bijvoorbeeld door deze op en neer te trekken, kunt u ook besmet raken.

Verder, omdat het oppervlak besmet is, kan een persoon het virus ook weer in de omgeving verspreiden. Dit kan bijv. door praten, ademen, hoesten, etc..

Het stoppen van een * druppel * is NIET hetzelfde als het stoppen van het virus!

Bij deze moleculaire evaluatie wordt alleen uitgegaan van het beste contactscenario; dat wil zeggen 100% contact tussen de gezichtsbedekking en elk virusdeeltje dat kan worden aangetroffen. Ik heb het dan nog niet over onjuist gebruik en behandeling, of hoe goed ze passen (lucht zal de bekleding omzeilen en eromheen gaan, aangezien de luchtstroom de weg van de minste weerstand volgt en waar de lucht gaat, daar gaat ook het virus). Ik heb het ook niet over de ogen of oren als toegangspunten, want ook daardoor kan een virus binnendringen. Ik heb het ook niet over andere moleculaire bewegingen op het oppervlak van gelaatsbedekkingen, zoals osmose. Ik heb het ook niet over het bijna 100% verkeerde gebruik van een bedekking door de meeste mensen, omdat ze gewoon niet daarvoor zijn opgeleid of verkeerd geïnformeerd zijn of ineffectieve bedekkingen gebruiken.

Ik vind het verbijsterend dat het idee bestaat dat je door het dragen van een gezichtsbedekking eigenlijk een “dienst” aan anderen bewijst en dat daarom iedereen dat zou moeten doen. Eigenlijk is het tegendeel waar. Je wordt juist een extra potentiële bron van besmetting. Je wordt een besmettingsrisico: je vergroot niet alleen je eigen risico, maar ook het risico voor anderen.

Laten we, om het beter te illustreren, naar het masker met filter kijken (Engels: respirator) kijken, dat in professionele gecontroleerde omgevingen wordt gebruikt. Als ik zou worden blootgesteld aan het molecuul dat ik beschreef, met zo’n masker op, zouden de filters mijn ademhalingsfunctie hebben beschermd (mijn andere beschermende uitrusting zoals jassen, kappen, enz., zouden de rest van mij beschermen). Maar het oppervlak van het ademhalingsapparaat zou zijn besmet (net als de andere oppervlakken van de jas). Als ik met dat masker (en/of jas, enz.) in een ongecontroleerde omgeving was terechtgekomen, had ik die moleculen in de omgeving kunnen vrijgeven die iedereen in gevaar zouden brengen. Je moet heel voorzichtig ontkleden en ontsmetten in een gecontroleerde omgeving om die mogelijkheid te voorkomen. Ook al zou ik beschermd zijn, dan was ik nog steeds een risico voor anderen.

Vóór maart 2020 bestond de standaard Good Respiratory Practice (GRP) simpelweg uit het bedekken van mond/neus bij hoesten of niezen. Dit is vooral effectief als je een tissue of zakdoek als bakje gebruikt en je hand eromheen houdt. De hand dient nu eigenlijk meer als een barrière.

Bovendien is de kans groter dat je het potentiële virusmolecuul uit de omgeving verwijdert door het weefsel op de juiste manier weg te gooien of de zakdoek te wassen. Dit is gewoon hoe we het nu ook zouden moeten doen. Ik zie nu mensen die niets doen om hun hoesten of niezen te beschermen, omdat ze geloven dat het dragen van een gezichtsbedekking een voldoende barrière op zich is! Dit is niet goed. Bedek op zijn minst je gezichtsbedekking met je handen als je hoest of niest!

Ik kan mensen niet vertellen dat ze geen gezichtsbedekking moeten dragen. Ikzelf heb ervoor gekozen om geen gezichtsbedekking te dragen om twee redenen. De eerste is vanwege alles wat ik hierboven heb verteld. De tweede is dat ik dit virus heb ervaren. Als ik mensen met gezichtsbedekking zie, denk ik aan de virushemel! Maar ik ben ook niet bang, want dit virus maakt me niet bang.

Ik kan mensen ook niet vertellen dat ze geen plastic schermen moeten opzetten. Maar als ik die dingen zie, denk ik aan een virusmotel: inchecken, een tijdje blijven en dan vertrekken. Deze dingen baren mij meer zorgen vanwege het veel grotere oppervlak dat als virusplek kan dienen. Ik heb sommige zaken waar deze schermen worden gedragen geadviseerd om ofwel regelmatig te desinfecteren, of naar glas over te stappen waarmee desinfectie gemakkelijker is. Als er virus aan deze oppervlakken vastzit, is er zowel contactrisico als risico van uitdrijving terug de omgeving in.

Mijn kijk op het omgaan met het virus is op moleculair niveau. Doen wat we kunnen om het molecuul daadwerkelijk uit te putten, niet om het stabiliteit te geven.

We kunnen dit of enig ander virus van de bovenste luchtwegen niet elimineren. Misschien kunnen we op een dag onze immunologische technieken zo ver ontwikkelen dat het mogelijk is om ze minder invloed te geven op mensen, maar zover is het nog niet. Wel kunnen we ons ertegen verdedigen door ons immuunsysteem en door te vertrouwen op de mensen met een sterker immuunsysteem waarmee ze de zwakkeren beschermen. Groepsimmuniteit was tot maart 2020 de norm, en ondanks alle propaganda die daarna hiertegen werd gevoerd, is het nog steeds essentieel.

Hier zijn enkele belangrijke punten om te overwegen:

  • Mensen die dit virus hebben gehad, hoeven GEEN gezichtsbedekking te dragen, punt uit.
  • In de buitenlucht zou niemand gezichtsbedekking moeten dragen. Dit is de enige plek waar we hulp van de natuur kunnen krijgen om de virusmoleculen te verminderen. Gezien het feit dat minder dan 5% van de besmettingen in verband is gebracht met de buitenlucht, en dan ging het om specifieke activiteiten, niet om willekeurige ontmoetingen, is het risico hier echt heel klein.
  • Een gezichtsbedekking kan handig zijn bij het bezoeken van een risicovolle bejaarde of in een gecontroleerde gezondheidszorgomgeving, zoals een ziekenhuis of verpleeghuis. Maar dan moeten ze worden verstrekt door getraind personeel en waar mogelijk moet worden gebruik gemaakt van chirurgische maskers. De bescherming is dan niet eens zozeer tegen virussen, maar meer om de verspreiding van bacteriën en schimmels te voorkomen.
  • Kinderen zouden nooit gezichtsbedekking mogen dragen. We hebben allemaal constante interactie met onze omgeving nodig en dat geldt vooral voor kinderen. Dit is hoe hun immuunsysteem zich ontwikkelt. Ze zijn de laagste van de laagrisicogroepen. Laat ze kinderen zijn en laat ze hun immuunsysteem ontwikkelen.
  • Het idee van een mondkapjesplicht is echt een belachelijke, paniekerige reactie en moet worden teruggedraaid, samen met lockdowns en schoolsluitingen.
  • Er kunnen andere gezondheidsrisico’s zijn verbonden aan het voortdurend gebruik van gezichtsbedekkingen. Hoewel dit anekdotisch is, heb ik veel kennissen van artsen en ze melden allemaal een toename van aandoeningen die kunnen worden geassocieerd met gezichtsbedekking, zoals huidinfecties in het gezicht, neus- en keelontstekingen en zelfs angststoornissen. Een punt van zorg is de verandering in ademhalingspatronen die direct kunnen worden geassocieerd met gezichtsbedekkingen. Ik train regelmatig. De enige keer dat ik een gezichtsbedekking draag, is om toegang te krijgen tot de sportschool waar ik train (omdat het verplicht is). Ik gooi het masker meteen weg als ik begin met trainen, zoals de meeste andere mensen ook doen. De medewerkers maken zich geen zorgen omdat ze de gevaren van inspanning met gezichtsbedekking begrijpen.
  • We weten ook niet genoeg over de mogelijke gevolgen van het dwingen van hele populaties om voor langere tijd gezichtsbedekking te gebruiken. Er kunnen zowel gezondheids- als sociale gevolgen zijn die we op dit moment niet kunnen overzien. Mensen hebben zich ontwikkeld als wezens die we interactie hebben met hun omgeving. Onze hele bovenste luchtwegen hebben daardoor enorme verdedigingssystemen ontwikkeld. Ik maak me persoonlijk zorgen over ‘onnatuurlijke selectie’. Dit is wanneer menselijke acties een richting van evolutie afdwingen die anders niet zou plaatsvinden. Vaak is het resultaat niet goed. Maar dat is een heel ander onderwerp.

Ik hoop dat mensen kunnen begrijpen hoe ingewikkeld en moeilijk het is om met nanodeeltjes om te gaan. Je kunt ze niet in modellen stoppen.

Mensen verbieden om mens te zijn, zal niet voorkomen dat een virus een virus blijft!

Voor een video-interview met Roger W. Koops door Karel Beckman, zie hier op Café Weltschmerz

roger koops en karel beckman